Estońskiemu CIT przyświeca bardzo prosta idea: efektywne opodatkowanie (CIT + PIT) dywidend na poziomie 20% w przypadku małego podatnika i 25% w przypadku pozostałych podatników. Jak zwykle życie okazało się obfitować w stany faktyczne, które budzą wątpliwości, co do tego jak stosować uchwalone przepisy. Interpretacje podatkowe zaś, choć konsekwentne, „po kruchym stąpają lądzie”.
Na początek warto przypomnieć sobie przepisy.
Podatnik, który rozpoczyna działalność lub jest tzw. „małym podatnikiem” płaci podatek CIT w wysokości 10%, zaś pozostali podatnicy: 20%. Oczywiście mowa tu tylko o płaceniu podatku podczas dystrybuowania zysków.
Powyższe wymaga analizy wraz z tym, kiedy aktualizuje się zobowiązanie do zapłaty podatku.
Zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 1) ustawy o CIT podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.
W nowelizacji z 2022 roku dookreślono również kwestie dotyczące zaliczek. Cytowany wyżej przepis stosuje się odpowiednio do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku) (art. 28m ust. 2 ustawy o CIT), zatem również w zakresie tego, w jakim terminie należy zapłacić ten podatek.
Z kolei ustawa o PIT w art. 30a ust. 19 wskazuje, w jaki sposób należy obliczyć podatek PIT.
Ów długi przepis można w sposób czytelniejszy przedstawić następująco:
• Jeżeli podzielony zysk spółki opodatkowany jest 10% stawką, to PODATEK PIT = 19% dywidendy – (90% * % udziału wspólnika w zysku spółki na dzień nabycia prawa do wypłaty zysku * należny ryczałt od dochodów spółek z zysku podzielonego)
• Jeżeli podzielony zysk spółki opodatkowany jest 20% stawką, to PODATEK PIT = 19% dywidendy – (70% * % udziału wspólnika w zysku spółki na dzień nabycia prawa do wypłaty zysku * należny ryczałt od dochodów spółek z zysku podzielonego)
Zatem to, co istotne z punktu widzenia dalszej części artykułu, to fakt, że wysokość podatku zależy od tego, czy jesteś mały podatnikiem (lub podatnikiem rozpoczynającym działalność), czy „normalnym” podatnikiem płacącym „pełen” CIT.
Pytania zaczynają się pojawiać, co w przypadku gdyby spółka zmieniła status w trakcie opodatkowania eCITem, lub nawet po wyjściu z eCIT.
Przykładowo, spółka może osiągnąć zyski w czasie, gdy była małym podatnikiem, a wypłacać dywidendę w czasie, gdy jej ten benefit nie przysługuje.
Inne pytania, które się pojawiają to co z zaliczkami, które były wypłacone gdy np. spółka posiadała status dużego podatnika, a dywidenda jest wypłacana, gdy posiada status małego podatnika.
Co z zyskami osiągniętymi w czasie trwania w eCIT wypłacanymi pod okresie estońskiego CIT – czy należy brać pod uwagę status spółki w trakcie osiągania zysków, czy może moment wyjścia z eCIT, a może status na dzień podjęcia uchwały o wypłacie tych zysków, czyli już poza eCIT?
Na dzień pisania tego artykułu wydaje się, że podejście organów skarbowych jest jednoznaczne w zakresie interpretowania tego, jak należy opodatkować wypłacane zyski w estońskim CIT.
Podejście jest dość proste i nakazuje opodatkować według statusu z chwili podjęcia uchwały o wypłacie zysków (zarówno co do zaliczki jak i dywidendy rocznej), zaś termin do zapłaty to:
• do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale (CIT)
• moment faktycznego wypłacenia tych zysków (PIT)
Warto w tym zakresie przejrzeć uzasadnienie organów. Przykładowo, w interpretacji 0114-KDIP2-2.4010.405.2023.2.ASK, organ wskazał:
„Z powyższego wynika zatem, że wypłacając dywidendę (zysk z danego roku) istotna dla ustalenia właściwej stawki podatku jest data (rok podatkowy) podjęcia uchwały w sprawie podziału wyniku finansowego netto. Nie jest natomiast istotna data faktycznej wypłaty tego zysku ani rok, za który jest wypłacany.
Zatem do podstawy opodatkowania ustalonej w roku podjęcia uchwały należy zastosować stawkę podatku obowiązującą w tym właśnie roku, która jak wynika z art. 28o ust. 1 ustawy, uzależniona jest od statusu podatnika.
Podsumowując, wysokość ryczałtu od wypłacanego zysku (dywidendy) w 2024 r. za 2023 r. winna zostać ustalona na podstawie stawki ryczałtu obowiązującej w roku podatkowym, w którym podjęta zostanie uchwała o podziale wyniku finansowego, czyli w Państwa przypadku w 2024 r. Natomiast termin faktycznej wypłaty tego zysku (dywidendy) lub rok, za który jest wypłacany pozostają bez wpływu na stosowaną stawkę ryczałtu.
W świetle analizowanej sprawy, wskazać należy, że wypłata zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy za rok obrotowy występuje przed podziałem zysku na podstawie uchwały o podziale wyniku finansowego netto, dlatego w takim przypadku zastosowanie znajduje art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT. Natomiast podatek z tytułu podzielonego zysku powstaje w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale wyniku finansowego netto, a podatek należy wpłacić do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do zaliczek na poczet zysku, zgodnie z art. 28m ust. 2 ustawy o CIT.
Mając na uwadze powyższe, zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że ze względu na posiadanie statusu „małego podatnika” w 2023 r., czyli w roku wypłaty zaliczek na poczet dywidendy, będą Państwo uprawnieni do opodatkowania dochodu z tytułu podzielonego zysku 10% stawką ryczałtu wynikającą z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.”
Jak widać CIT jest płacony później niż PIT. Nie ma jednak przeszkód, aby korzystać z możliwości pomniejszania PIT o CIT, który dopiero zostanie zapłacony. Potwierdzają to liczne interpretacje.
Interpretacja indywidualna z dnia 6 lipca 2023 r. 0113-KDIPT2-3.4011.311.2023.2.SJ:
„Przenosząc powyższe na grunt opisanego we wniosku przyszłego stanu faktycznego, zaliczki na poczet dywidendy będą pochodzić z zysków wypracowanych przez Spółkę w czasie opodatkowania ryczałtem, które będą wyodrębnione w kapitale własnym Spółki. Zatem w przypadku wypłat na rzecz Udziałowca zaliczek na poczet dywidendy zryczałtowany podatek dochodowy od tych zaliczek, obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT i pobierany przez Spółkę jako płatnika, będzie mógł, w momencie wypłat zaliczek na poczet dywidendy, zostać pomniejszony o część ryczałtu zapłaconego przez Spółkę na podstawie art. 30a ust. 19 ustawy o PIT.”
Z punktu widzenia podatników, czy to podatku CIT i PIT, najistotniejsza jest pewność prawa. Musimy bowiem wiedzieć, jakie skutki podatkowe będą miały podejmowane decyzje np. o wypłacie dywidendy.
Zatem jeżeli przedstawiona wyżej interpretacja przepisów się utrwali, zostanie potwierdzona wyrokami sądowymi i okrzepnie w polskim systemie podatkowym, to ze swojej strony nie będę miał uwag. Na razie jednak jesteśmy jeszcze w procesie kształtowania się linii interpretacyjnych, a na wyroki sądowe jeszcze pewnie trochę poczekamy.
To co moim zdaniem jest „kruchym” podłożem, jest kwestia oceny opodatkowania zaliczek – warto bowiem zwrócić uwagę, że decyzja o zaliczkach nie musi być podjęta uchwałą. Co więcej, podejmuje ją zarząd. Wreszcie: decyzja o zaliczkach musi być potwierdzona uchwałą wspólników podjętą podczas np. zwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki.
Obecnie urzędy wskazują, że np. podejmując decyzję o zaliczce w 2023 roku, patrzymy na to, że w 2023 roku jesteśmy „małym podatnikiem” i odpowiednio do tego powinniśmy się opodatkować, nawet jeżeli termin zapłaty to 2024 gdy będziemy już „normalnym podatnikiem”.
Zwracam zatem uwagę, że warto zachować czujność i każdorazowo analizować bieżący stan orzecznictwa. A także, i to może przede wszystkim, zabezpieczać się interpretacjami podatkowymi, zwłaszcza, jeżeli wspólnicy planują wypłacić większą dywidendę a wiedzą, że status spółki może się w przyszłości zmienić.
Jeżeli masz pytania dotyczące wypłaty zysku ze spółek w estońskim CIT - zachęcam do kontaktu
===========================
